Ο Marilyn Manson κυκλοφόρησε το «One Assassination Under God Chapter 2», το δεύτερο μέρος του δίσκου που είχε ξεκινήσει πριν από δύο χρόνια, ως ολοκλήρωση μιας πετυχημένης επιστροφής, μετά τις αμφιλεγόμενες χρονιές του τραγουδιστή. Το άλμπουμ έγραψε ξανά μαζί με τον σταθερό συνεργάτη του, Tyler Bates.
Το πρώτο κεφάλαιο λειτουργούσε σαν μια μουσική αναδρομή στις διαφορετικές στάσεις της τριανταετούς πορείας του Manson. Το δεύτερο μέρος, αφήνει πίσω αυτόν τον πολυσυλλεκτικό χαρακτήρα. Κρατά συγκεκριμένες πτυχές και τις αφήνει να κυριαρχήσουν, με μεγαλύτερη έμφαση στα ίδια τα τραγούδια.
Ο ήχος του «Chapter 2» περιγράφεται ως σκοτεινός, γοτθικός, κυρίως αργός και θριλερικός. Τα “Unalive” και “Don’t Answer The Door” ανοίγουν το άλμπουμ. Τα πιο uptempo και industrial κομμάτια, όπως τα “Front Toward Enemy” και “Exit Wound”, παραπέμπουν έντονα σε Nine Inch Nails και Rammstein, ίσως περισσότερο απ’ όσο θα χρειαζόταν.
Τα πιο δυνατά σημεία του δίσκου, βρίσκονται στο “All The Vilest Things” -με έντονο άρωμα Σάλεμ- και στο “Enantiomorph”, που κλείνει τον δίσκο. Στο σύνολό του, το «Chapter 2» πλησιάζει περισσότερο την αισθητική του «The Pale Emperor» παρά το πρώτο κεφάλαιο, με σκόρπιες αναφορές σε Depeche Mode και Paradise Lost.
Η υποδοχή του δίσκου θεωρείται κρίσιμη για τη συνέχεια της καριέρας του Manson. Χαρακτηρίζεται από την ποιοτική συνέχεια της επιστροφής του, ικανή να τον καθιερώσει ξανά στα υψηλότερα επίπεδα της σκληρής μουσικής. Οι ζωντανές εμφανίσεις των δύο τελευταίων ετών ενισχύουν αυτή την εικόνα -ίσως μιλάμε πλέον για μια νέα εποχή για τον καλλιτέχνη.
